Mata antyzmęczeniowa ma sprężystą warstwę, która wymusza mikroruchy mięśni nóg podczas stania. Poprawia to krążenie i zmniejsza obciążenie kręgosłupa oraz stawów — przy pracy stojącej powyżej dwóch godzin dziennie różnicę czuć pod koniec zmiany.
Stanie w bezruchu na twardej posadzce obciąża układ krążenia i kręgosłup mocniej niż chodzenie. Krew zalega w kończynach dolnych, mięśnie posturalne pracują statycznie, a każdy krok przenosi uderzenie wprost na stawy. Mata antyzmęczeniowa przerywa ten stan: sprężysta warstwa lekko ugina się pod ciężarem, przez co ciało nieustannie koryguje równowagę drobnymi ruchami mięśni.
O skuteczności decyduje sprężystość, nie miękkość. Zbyt miękka mata destabilizuje postawę i po kilku godzinach męczy bardziej niż twarda posadzka; właściwa mata ugina się kilka milimetrów i natychmiast wraca do kształtu. Typowa grubość to 9–20 mm, zależnie od tego, ile godzin dziennie trwa praca stojąca.
Wersje przemysłowe mają odporną na oleje i smary powierzchnię oraz sfazowane krawędzie, po których przejedzie wózek. Wersje do stref mokrych są perforowane, żeby ciecz spływała pod matę i nie tworzyła warstwy poślizgowej. Wersje biurowe — cieńsze i z gładkim wykończeniem — trafiają pod biurka podnoszone i stanowiska recepcyjne.