Chodząc po podłodze, człowiek elektryzuje się jak balon pocierany o sweter. Jeśli napięcie przekroczy ok. 2 kV, przy dotknięciu klamki czy obudowy komputera czujemy nieprzyjemne „kopnięcie". Norma EN 1815 mierzy właśnie to napięcie: wykładzina jest antystatyczna, gdy podczas testu chodzenia generuje mniej niż 2 kV.
Antystatyczna, rozpraszająca, przewodząca
- Antystatyczna (EN 1815 < 2 kV) — standard w dobrych wykładzinach obiektowych; wystarcza w biurach, hotelach i szkołach.
- Rozpraszająca (DSF) — opór upływu 10⁶–10⁹ Ω według EN 1081; odprowadza ładunki do uziemienia.
- Przewodząca (ECF) — opór poniżej 10⁶ Ω; wymagana w serwerowniach, salach operacyjnych, produkcji elektroniki i strefach zagrożonych wybuchem.
Jak to działa w praktyce
W wykładzinach dywanowych ładunki odprowadza wpleciona w runo przędza przewodząca (np. włókno węglowe); w wykładzinach PCV — dodatki przewodzące w całej masie produktu. Podłogi rozpraszające i przewodzące wymagają dodatkowo klejenia klejem przewodzącym i podłączenia do uziemienia — sama wykładzina nie wystarczy.
W typowym biurze szukaj po prostu adnotacji o EN 1815 w specyfikacji. Podłóg ECF wymagają natomiast wybrane strefy w obiektach służby zdrowia (sale operacyjne, pracownie diagnostyczne) — tam stosuje się specjalistyczne homogeniczne posadzki przewodzące.