Nowa podłoga przez pierwsze tygodnie uwalnia do powietrza lotne związki organiczne (LZO, ang. VOC) — pozostałości plastyfikatorów, klejów i lakierów. Ich sumaryczne stężenie opisuje parametr TVOC (Total VOC), mierzony w komorze badawczej standardowo po 28 dniach od instalacji próbki (seria norm ISO 16000), w µg/m³.
Jak czytać oznaczenia
- TVOC po 28 dniach — im niżej, tym lepiej; dobre produkty obiektowe schodzą poniżej 100 µg/m³, a najlepsze poniżej 10 µg/m³.
- Francuska klasa A+ — obowiązkowa etykieta emisyjności we Francji; A+ to najniższa emisja, spotykana w większości wykładzin obiektowych z naszego katalogu.
- Green Label Plus (CRI) — amerykański certyfikat niskoemisyjnych wykładzin dywanowych; numer certyfikatu znajdziesz w specyfikacji produktu.
- M1, Blue Angel, Indoor Air Comfort — odpowiedniki fińskie i niemieckie o zbliżonych progach.
Gdzie niskoemisyjność jest kluczowa
Wszędzie tam, gdzie przebywają dzieci i osoby wrażliwe: w szkołach i przedszkolach oraz obiektach służby zdrowia. Niskie emisje są też punktowane w certyfikacjach budynków BREEAM i LEED — wybór podłogi z A+ lub Green Label Plus wprost przekłada się na ocenę inwestycji.
Na jakość powietrza pracuje również montaż: klej potrafi emitować więcej niż sama podłoga, dlatego przy wrażliwych obiektach dobiera się kleje niskoemisyjne (EC1) albo systemy bezklejowe — LVT klik lub loose lay.