Dla wykładzin elastycznych (PCV, linoleum) odporność na ścieranie bada się według normy EN 660-2: próbka poddawana jest działaniu tarczy ściernej, a wynik — ubytek grubości — kwalifikuje produkt do jednej z czterech grup.
Grupy ścieralności
| Grupa | Ubytek grubości | Ocena |
|---|---|---|
| T | ≤ 0,08 mm | najwyższa odporność — posadzki homogeniczne z PU |
| P | ≤ 0,15 mm | dobra — standard obiektowy |
| M | ≤ 0,30 mm | średnia |
| F | ≤ 0,60 mm | niska — zastosowania mieszkaniowe |
Jak używać tego parametru
Do intensywnie eksploatowanych obiektów — szkół, szpitali, korytarzy — wybieraj grupę T: to najczęściej wykładziny homogeniczne, których wzór biegnie przez całą grubość, więc nawet głębokie wytarcie nie zmienia wyglądu. W wykładzinach heterogenicznych grupa ścieralności opisuje warstwę użytkową nad dekorem — analogicznie jak w panelach LVT.
Grupa ścieralności uzupełnia klasę użytkową: dwie wykładziny klasy 34 mogą należeć do różnych grup — ta z grupą T dłużej zachowa estetykę w ciągach komunikacyjnych.